دلتنگی های امروزم:

اینبار میخواهم از دل تنگی های زندگی و از نا بسامانی های زندگی و روزگاری که در آن به اساس جبر زمانه نفس میکشم و زندگی میکنم کمی برایتان بگویم:

نمیدانم ابتدا از کجا و با چه بهانه ای سر حرف را باز کنم از چه بگویم ؟ازکجا بگویم و از همه مهمتر برای کی و از کی بگویم ؟ دلم از نامهربانی های بعضی ها گرفته ، دلم ازبی تفاوتی ها و از سر کار گذاشتن بعضی ها گرفته ، دلم از خودم و از تنهایی و از پاکی و صداقتم گرفته، دلم از آدم های بدون هدف و بی سرنوشت گرفته ، دلم از حرکت آدم هایی که به سمت و سوی نامعلومی در حرکت اند گرفته، دلم از آدم های بی خاصیت و آدم های استفاده جو گرفته،دلم از جو نامساعد تنفس کشیدن در این شهر خفقان آور گرفته ، دلم  از این کوچه های بی عبورو خسته کننده گرفته ، دلم از نشستن در کنار دوستان بی معرفت و ابن الوقت گرفته ، دلم از صداهای دل خراش موسیقی تالار های بی روح و دوکان های پر بوی گرفته ، دلم از تنهایی شب و تاریکی شب های بدون صدا گرفته ، دلم از قلب های  پر تپش اما بدون عشق گرفته ، دلم از عاشق های بدون معشوق گرفته ، دلم از شهر بدون شهروند گرفته دلم از نان خوردن بدون دستر خوان گرفته ، دلم از کودکان خیابانی بدون سر نوشت گرفته ، دلم از دوست داشتن های دروغی گرفته ، دلم از آدم های پر مدعا اما تو خالی گرفته ، دلم از آسمان بدون ستاره هرات گرفته ، دلم از غروب دل تنگ و خفه کننده هرات گرفته ، دلم از گناه های نا بخشودنی ام گرفته، دلم از رسم کشنده بی وفایی دنیا گرفته ، دلم از بغض ناشکسته ام گرفته ، دلم از بهار بی جنب وجوش هرات گرفته ، دلم ازبعضی پولیس های بی احترام وبی ادب گرفته، دلم از غریبه های ساکن در این شهر گرفته ، دلم از پوشیدن لباس های خوش فرم کشور های بیگانه گرفته ، دلم از موتر ساخت جرمنی که سواری اش میکنم گرفته ، دلم از نا خبری فرشته های آسمان گرفته ، دلم ازشب های بی ستاره گرفته ، دلم از سر های بی مغز روی تنه های تنومند گرفته ، دلم از بلندی نرخ و نوا گرفته ، دلم از شهر بدون آرامش و امنیت گرفته ، دلم از تلویزیون های خرافاتی و بدون هدف گرفته ، دلم از تلویزیون ملی هرات تلویزیون والی هرات گرفته ، دلم از باد های 120 روزه هرات گرفته ، دلم از مردن بدون زمان گرفته ، دلم از عالمان بدون عمل گرفته ، دلم از چشم به هم چشمی های مردم هرات گرفته ، دلم از نرخ تالار های بدون نما گرفته ، دلم از مکاتب خصوصی تجارتی گرفته ، دلم از شفاخانه های خصوصی تجارتی بدون داکتر متخصص گرفته ، دلم ازعروسی های مجلل اما زورکی گرفته ، دلم از شعار دادن مسئولین ادارات دولتی گرفته ، دلم از کاغذ پرانی های ادارات دولتی گرفته ، دلم از دفتر خاطرات سفید زندگیم گرفته ، دلم از ختم های قرآن به ظاهر براه خدا گرفته ، دلم از جاده های بند انداخته و سنگ انداخته توسط پی آر تی و آیساف گرفته ، دلم از نفس کشیدن در شهری که همه چیزش به فرمان نیروهای خارجی است گرفته ، دلم از وعده های پوچ و دروغین حامد کرزی گرفته ، دلم از میز گرد های بی فایده تلویزیون های خصوصی گرفته ، دلم از کتاب های با محتوای تکراری گرفته ، دلم از مارکیت های بدون پارکینگ گرفته ، دلم ازشرکت های مخابراتی افغان بیسیم ، روشن ، اتصالات و اریبا که پول مردم افغانستان را چور و چپاول میکنند گرفته ، دلم از بدعت های ناپسند جامعه امروزی افغانی گرفته ، دلم از پخش سریال های بی محتوای تولسی و دولهن گرفته ، دلم از قضاوت ناعادلانه و پول پرستانه قاضی های رشوت خور گرفته،دلم از رئیس ریاست های خریداری شده گرفته ، دلم از نماینده های کمیشن کار پارلمان گرفته - دلم از قوم و قوم گرایی گرفته ، دلم از مذهب و مذهب گرایی گرفته ، دلم از نبود فرهنگ تحمل در جامعه گرفته ، دلم از نویسنده های مقلد گرفته ، دلم از دموکراسی وارداتی گرفته ، دلم از موتر های سبز رنگ تیز رفتار بنام رنجر گرفته ، دلم از بی توجهی دریوران موترها به چراغ های ترافیکی گرفته ، دلم از صحبت زیر میزی در ادارات گرفته ، دلم از پایتخت شلوغ و پر آشغال گرفته ، دلم از انتظار کشیدن به خاطر پرواز درترمینال میدان های هوایی کابل و هرات گرفته ، دلم از وقت نشناسی خیلی ها گرفته ، دلم از موبایل عامل فساد اخلاقی در بین پسر ها و دختر ها در جامعه امروزی افغانی گرفته ، دلم از بی جنبه بودن بعضی گرفته ، دلم از انتخابات پر تقلب گرفته ، دلم از روز نامه های بی روح و بی موضوع هرات گرفته ، دلم از رشته خبرنگاری که امروزه بچه بازی شده گرفته ، دلم از تابلو های رنگارنگ اما بی محتوای هرات و کابل گرفته ، دلم از جمعه های بی برنامه گرفته، دلم از تفریح های نا سالم جوانان گرفته .

این دلتنگی های من و تو و................... تمام شدنی نیست هرچه بگم بازم کم است و بلاخره دلم ازاین دنیای فانی گرفته ، خدایا مرهمی برای این دلتنگی هایم بیافرین !       

روز جهانی آزادی مطبوعات بر تمام قلم بدستان آزاده مبارکباد!

روز جهانی آزادی مطبوعات

تبریک روز جهانی آزادی مطبوعات

13 ثور ماه، روز جهانی آزادی مطبوعات را بر تمامی کسانی که برای آزادی بیان، قلم می زنند و از آزادی و عدالت دفاع می کنند و متعهدانه به انسان و انسانیّت می اندیشند و ضعف ها و عظمت های آن را بیان می کنند، تبریک می گوییم. نام گذاری این روز به آزادی مطبوعات، پاس داشت دستاوردهای نیک و مفیدی است که تا کنون به دست آمده و در اختیار بشر گذاشته شده است.

پیام امروز

پیام روز جهانی آزادی مطبوعات به جوامع بشری این است که آزادی مطبوعات بر اثر مبارزات سخت و خستگی ناپذیر مردان و اندیشمندانی به وجود آمده که در قرون جدید با عشق و علاقه فراوان برای تأمین آزادی و رهایی از اسارت و درماندگی انسان ها، تلاش ورزیده اند و چه بسا جان خود را در این راه از دست داده اند. لذا مسئولیت انسانی ما می طلبد که از این میراث گران بها به خوبی پاسداری نموده، در راه کمال آن بکوشیم تا صاحبان اندیشه و قلم و به خصوص اصحاب رسانه های مکتوب در فضای آزاد و بدون خطر، بتوانند نقش مفید و سازنده خود را در جامعه به نیکی ادا کنند.

نقش مطبوعات در زندگی بشر

از وظایف مهم مطبوعات، اطلاع رسانی مفید و دقیق به جامعه است که از این طریق مردم را از تحوّلات و تغییرات دنیای اطراف آگاه می سازند و با تحلیل اوضاعِ ملّی و بین المللی، زمینه های قضاوت درست و تصمیم سنجیده را برای افراد فراهم می آورند.

بشر در زندگی خود همواره تحت تأثیر اطلاعات بوده و از طریق آن در مورد حضور و نقش خود در آینده تصمیم می گرفته و آگاهی و معرفت خود را افزایش می داده است.

جایگاه مطبوعات در افغانستان

خوشبختانه ملّت ما از لحاظ فرهنگی در سطح بالایی قرار دارد و به همین دلیل مردم افغانستان به نقش و اهمیّت مطبوعات در کشور و ضرورت آزادی بیان و ارزش آن در توسعه و پیش رفت جامعه، به خوبی آگاه است. امروز عرصه فعالیت های مطبوعاتی در جامعه ما، بسیار پر تحرک و پویا می باشد و پیش رفت کارهای مطبوعاتی در اطلاع رسانی سریع و دقیق و تولید خبر کاملاً مشهود است و هیچ کس نمی تواند، اهمیّت و نقش مطبوعات را در هدایت جامعه و کنترل و نظارت دستگاه ها و سازمان های دولتی و استحکام پیوند مردم و دولت، انکار کند. ما امروز شاهد رونق بی سابقه مطبوعات در عرصه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور هستیم.

مطبوعات و ضرورت ها

مطبوعات تجلّی گاه خواست ها، نیازها و تمایلات جامعه و مظهر رشد فرهنگی و تحمّل پذیری سیاسی و نشانه وجود آزادی در جامعه و کشور است. لذا باید به ضرورت ها، ضعف ها و نیازهای آن توجّه جدّی صورت بگیرد. لذا باید اوّلاً توانایی های درونی مطبوعات افزایش یابد، و این امر زمانی میسر می شود که مطبوعات در بیان مطالب و طرح موضوعات آزاد و مستقل از دولت باشد. ثانیا در شکل دهی به هویت صنفی روزنامه نگاران تلاش شود، تا از طریق آن استقلال سیاسی، فرهنگی و اقتصادی مطبوعات به معنای واقعی کلام به دست آید و اخلاق حرفه ای تقویت شود و ذهنیت منفی جامعه نسبت به مطبوعات اصلاح شود.

وظایف مطبوعات

اکنون که چشم اندازی روشن و امیدوار کننده از حضور پرشور مطبوعات در کشور، به وجود آمده، مطبوعات باید بیش ازپیش به وظایف و مسئولیت های خطیر سیاسی، فرهنگی و اجتماعی خود عمل کنند و با رعایت منطق و ادب، برای تحقق اهداف و آرمان ها، حفظ دستاوردهای عظیم ، تحکیم آزادی های اجتماعی در چارچوب قانون، گسترش عرصه گفت وگوهای علمی و کارشناسی، ارج نهادن به کرامت انسانی مردم و پیش برد توسعه سیاسی و فرهنگی، دفاع از سیاست های اصولی  و اطلاع رسانی شفاف و به موقع تلاش کنند و نقش خود را در برقراری آرامش و تبادل منطقی افکار گوناگون، ایفا نمایند.

نقش مطبوعات در سلامت جامعه

مطبوعات در ضبط و انتقال سریع، اندیشه ها و دیدگاه ها در عرصه های مختلف، نقش محوری دارند و به وسیله آن، انسان ها از تفکرات و عقاید همدیگر با خبر می شوند. کارکرد مطبوعات شبیه نورافکنی است که تاریکی ها را روشن می کند و وضعیت های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را به طور شفاف توضیح می دهد. از این رو در سلامت جامعه  می تواند نقش مؤثری داشته باشد. اگر اطلاع رسانی به صورت بی طرفانه و بر معیار مصالح  مردم، صورت گیرد، بی شک در حفاظت و پاس داری از مذهب و مملکت، و شکل دهی به افکار عمومی و هدایت آن به سوی رستگاری تأثیر به سزایی خواهد داشت.

مطبوعات، عرصه ای برای طرح دیدگاه های مختلف

در نگاه کلی، مطبوعات هم نقش آموزشی و هم نقش تبلیغی دارند. امّا وظیفه مطبوعات آزاد و مستقل این است که از وارد شدن به عرصه تبلیغاتِ جهت دار قومی، گروهی و جناحی، جدا پرهیز نمایند؛ زیرا پرداختن به این گونه مسائل، مطبوعات را از رسالت اصلی شان باز می دارد. مطبوعات باید بی طرفانه دیدگاه ها و گرایش های گوناگون را منعکس کنند و منصفانه به نقد و بررسی آنها بپردازند.

وظیفه دولت

دولت ها باید از آزادی مطبوعات حمایت کنند و وضعیتی فراهم آورند که اتحادیه های صنفی روزنامه نگاران تشکیل شود تا روزنامه نگاران با خیال راحت به فعالیت ها و وظایف خودشان بپردازند. دولت ها مسئولیت دارند که مقدّمات و امکانات آموزش در دانشگاه ها و مدارس حرفه ای را به وجود آورند و از کارها و تصمیم گیری هایی که ممکن است به آزادی مطبوعات لطمه بزند، جلوگیری نمایند و کمک های دولت، هم باید از روی دل سوزی و ادای مسئولیت، و هم بی طرفانه و بدون تبعیض باشد و روزنامه ای بر روزنامه دیگر، از این جهت ترجیح نداشته باشد.

مسئولیت روزنامه نگاران

بر نویسندگان و روزنامه نگاران لازم است که تعهد و التزام خود را به اسلام  و مردم همواره مورد توجّه قرار بدهند. و عنان قلم را به دست طبع سرکش و هوای نفس ندهند. روزنامه نگاران باید به حکم وظیفه ای که دارند درچارچوب معیارهای دینی و باورهای ملّی جامعه قلم بزنند و برای توسعه همه جانبه کشور و ترقی و تعالی افغانستان و تحکیم پایه های اسلام، تلاش کنند و در سرنوشت مردم حضور فعّال و مؤثری داشته باشند و از حقوق و آزادی های مشروع مردم دفاع نمایند و از تعدّی به حقوق فرد و اجتماع بپرهیزند و در انتخاب مطلب و کلمات، دقت و مواظبت داشته باشند.

مطبوعات، محور توسعه

مطبوعات از ارکان مهم توسعه به شمار می روند و می توانند حرکت چرخ های توسعه را در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی، شتاب بخشند. مطبوعات از طریق عرضه اطلاعات و دادن آگاهی به مردم و ترغیب و تشویق آنها، زمینه های مشارکت را در جامعه فراهم می آورند.

امیدوارم که چراغ فروزان آزادی بیان بر آسمان درخشنده مطبوعات افغانستان همیشه تابان باشد.